Coraz więcej firm wspiera bieżące działania outsourcingiem, polegającym na przejęciu przez zewnętrzny podmiot części zadań własnych przedsiębiorstwa. Wdrożenie takiej kooperacji pozwala optymalizować koszty, a także przyspieszać czas realizacji poszczególnych procesów. Jednocześnie pomaga zagwarantować najwyższą jakość obsługi klienta końcowego, nawet pomimo braku odpowiednich zasobów kadrowych lub sprzętowych. Szczególną uwagę poświęca się obecnie dwóm najpopularniejszym modelom outsourcingowym: strategicznemu oraz taktycznemu. Jakie korzyści dają one firmom, czym różnią się od siebie i na który z nich warto się zdecydować? Na te, ale też pozostałe pytania o taktyczny oraz strategiczny outsourcing odpowiadamy poniżej.

Czym jest outsourcing strategiczny?

Jak sama nazwa wskazuje, strategic outsourcing to model biznesowy związany z długoterminowymi celami prowadzonej działalności. Zazwyczaj dotyczy on konkretnych obszarów działań firmy lub segmentu rynku i jest nastawiony na dostarczenie klientowi konkretnej wartości dodanej. Z punktu widzenia przedsiębiorstwa podstawowy cel outsourcingu strategicznego stanowi transformacja pozwalająca na jeszcze efektywniejsze wykorzystanie szans oraz możliwości, które daje rynek. W wielu przypadkach wdrożenie takiej kooperacji wiąże się z redefinicją przyjętego modelu biznesowego, szczególnie w obszarze wzrostu adaptacyjności firmy i lepszego wykorzystywania jej zasobów.

Wprowadzenie tej formy outsourcingu powinno być poprzedzone gruntowną analizą korzyści oraz możliwego ryzyka związanego z przekazaniem innemu podmiotowi realizacji zadań wykonywanych do tej pory we własnym zakresie. Firmy decydują się na skorzystanie ze strategic outsourcingu w celu:

  • restrukturyzacji lub transformacji przedsiębiorstwa,
  • minimalizacji ryzyka biznesowego,
  • zwiększenia własnej konkurencyjności oraz innowacyjności,
  • elastycznego dostosowania swojej polityki do wymogów dyktowanych przez rynek,
  • podniesienia wartości przedsiębiorstwa,
  • ograniczenia kosztów operacyjnych związanych z realizacją poszczególnych procesów.

Outsourcing taktyczny i jego główne założenia

Drugim popularnym systemem kooperacji z zewnętrznymi podmiotami w zakresie powierzania im części zadań przedsiębiorstw, jest outsourcing taktyczny. W odróżnieniu od modelu strategicznego outsourcingu obejmuje on działania ukierunkowane na rozwiązywanie problemów wewnętrznych organizacji. Z tego względu taktyczny outsourcing wybiera się głównie w sytuacji braku dostatecznej ilości środków na inwestycje lub niewystarczających zasobów kadrowych oraz kompetencji do realizacji konkretnych zadań czy sprawowania określonych funkcji. Taki outsourcing stanowi model biznesowy popularny wśród firm, które chcą poprawić swoją konkurencyjność, ale nie posiadają dostępu do nowoczesnych technologii lub nie wypracowały własnego know-how, pozwalającego skutecznie rywalizować z innymi podmiotami na rynku. Na wdrożenie modelu taktycznego outsourcingu decydują się przedsiębiorstwa, których priorytetami są m.in.:

  • redukcja wydatków związanych z inwestowaniem w obszary usług powierzanych zewnętrznym podmiotom,
  • zmniejszenie zatrudnienia,
  • uzyskanie dodatkowych przychodów ze sprzedaży maszyn i technologii wcześniej wykorzystywanych do działań zleconych w ramach outsourcingu.

Biorąc pod uwagę powyższe aspekty, można wywnioskować, że podstawowym celem zlecania usług na zewnątrz w ramach outsourcingu taktycznego jest redukcja dotychczasowych trudności związanych z prowadzeniem działalności operacyjnej. Bez względu na to, czy podstawowym problemem firmy jest zbyt mocno rozbudowana struktura etatów, brak wystarczającej ilości zasobów pieniężnych lub sprzętowych, czy konieczność zredukowania kosztów, ten model kooperacji pomaga zredukować ryzyko związane z niewykonaniem lub zbyt kosztowną realizacją poszczególnych procesów w przedsiębiorstwie.

Na jaki model warto się zdecydować?

Zestawiając ze sobą outsourcing strategiczny oraz taktyczny widać kluczowe różnice między tymi modelami biznesowymi. Dotyczą one przede wszystkim celów wdrożenia i efektów, jakie ma przynieść firmie wybór konkretnej strategii współpracy z zewnętrzną organizacją. Strategic outsourcing będzie właściwym rozwiązaniem dla tych przedsiębiorstw, które celują przede wszystkim w podniesienie jakości świadczonych usług czy optymalizację procesów biznesowych. Z kolei podstawą taktycznego outsourcingu będzie głównie minimalizacja ryzyka oraz sposób na zwiększenie potencjału przedsiębiorstwa, zmagającego się z brakiem odpowiedniej ilości zasobów czy kluczowych kompetencji.

Wprowadzenie zarówno jednego, jak i drugiego modelu w firmie wymaga gruntowej analizy korzyści oraz ryzyka związanego z przeniesieniem wykonalności, a także odpowiedzialności za poszczególne zadania na zewnętrzny podmiot. Należy w tym miejscu pamiętać, że każde przedsiębiorstwo ma inną sytuację, strukturę wewnętrzną, cele biznesowe oraz zasoby, umożliwiające ich osiąganie. Niezależnie od wybranego modelu współpracy, warto traktować outsourcera jako partnera, mającego swój wkład w zdobywanie i umacnianie pozycji firmy na rynku.